ანგარიშში "ფსევდორელიგიური ღირებულებები პოლიტიკური სუბიექტების საარჩევნო კამპანიის ფოკუსში" გაანალიზებულია წინასაარჩევნო კამპანიის დროს, ერთი მხრივ, პოლიტიკური სუბიექტების მიერ რელიგიური თემებით სპეკულირების და, მეორე მხრივ, სასულიერო პირების მხრიდან ამა თუ იმ პოლიტიკური სუბიექტის მხარდამჭერი აგიტაციის, საარჩევნო სუბიექტების კამპანიაში მონაწილეობის ან სხვაგვარად ჩართულ-ობის ფაქტები, რასაც საარჩევნო პროცესებზე გავლენის მოხდენა შეეძლო. ანგარიში 2024 წლის 1-ელი აგვისტოდან 30 ოქტომბრის ჩათვლით პერიოდს მოიცავს. კვლევა ყოვლისმომცველი არ არის და მასში ვერ მოხვდა ის ფაქტები, რომლებიც პოლიტიკური სუბიექტების ან/და სასულიერო პირების სოციალური ქსელების გვერდებზე არ გამოქვეყნებულა ან/და მედიასაშუალებებში არ გაშუქებულა.

2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ „ქართულმა ოცნებამ“ დაიწყო ბრძოლა კონსერვატიული განწყობების მქონე ამომრჩევლის ხმებისთვის. შესაბამისად, ხელისუფლების წინასაარჩევნო კაპანია გაჯერდა ულტრაკონსერვატიული თემებით, სადაც ცენტრალური ადგილი ფსევდორელიგიურ და ოჯახურ ღირებულებათა დაცვას ეჭირა.

2024 წლის აპრილში, საარჩევნო კამპანიის დაწყებამდე რამდენიმე თვით ადრე, „ქართული ოცნების“ საპარლამენტო უმრავლესობამ დააინიციირა კონსტიტუციური კანონპროექტი „ოჯახურ ღირებულებათა და არასრულწლოვანთა დაცვის შესახებ“; პროექტი საპარლამენტო უმრავლესობამ 2024 წლის 17 სექტემბერს მესამე მოსმენით მიიღო. მკვეთრად უარყოფითი საერთაშორისო გამოხმაურების მიუხედავად, მმართველი პარტიის ინიციატივა დადებითად შეაფასა საქართველოს საპატრიარქომ.

ქართული რეალობისთვის მმართველი პარტიებისა და საქართველოს საპატრიარქოს მჭიდრო თანამშრომლობა უცხო არ არის. თუმცა ხელისუფლების მხრიდან რელიგიური თემებით მანიპულირების მასშტაბების მკვეთრი ზრდა, რაც, საბოლოო ჯამში, მართლმადიდებლობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების ინიციატივით დაგვირგვინდა, 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებს საქართველოში 2000 წლის შემდეგ ჩატარებული სხვა არჩევნებისგან მკვეთრად განასხვავებდა.

ბოლო ორი წლის განმავლობაში „ქართული ოცნების“ რიტორიკაში იმდენად გაძლიერდა ფსევდორელიგიურ-ეროვნული სენტიმენტები, რომ მმართველმა პარტიამ მთლიანად დაიკავა მანამდე მკვეთრად პრორუსული ულტრამემარჯვენე ფლანგის ნიშა. ულტრამემარჯვენე ჯგუფების მსგავსად, 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ხელისუფლებამ პოლიტიკურ ფოკუსში მოაქცია ფსევდორელიგიური ღირებულებები, „ოჯახის ინსტიტუტი“, გენდერული და სექსუალური იდენტობის საკითხები, რაც, სავარაუდოდ, საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი საკითხებიდან ყურადღების გადატანას ისახავდა მიზნად.

იმის გათვალისწინებით, რომ „ქართული ოცნების“ საარჩევნო კამპანია უპრეცედენტოდ იყო გაჯერებული რელიგიური თემებით, რასაც, თავის მხრივ, შემხვედრი კეთილ-განწყობილი ნაბიჯები მოყვა საქართველოს საპატრიარქოს მხრიდან, მნიშვნელოვნად გაიზარდა საარჩევნო კამპანიაში რელიგიური ორგანიზაციების ჩარევის საფრთხე, რაც საქართველოს საარჩევნო კოდექსით აკრძალულია. შესაბამისად, მონიტორინგის მიზანს წარმოადგენდა პოლიტიკური სუბიექტების მიერ რელიგიით მანიპულირების და სასულიერო პირებისა და რელიგიური ორგანიზაციების წინასაარჩევნო კამპანიაში მონაწილეობის ფაქტების იდენტიფიცირება და ანალიზი.