2024–2026 წლებში საქართველოში მედიის მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა. ამ პერიოდში მიღებულმა საკანონმდებლო ცვლილებებმა და ინსტიტუციურმა ზომებმა მნიშვნელოვნად შეზღუდა ფუნდამენტური თავისუფლებები.
ანგარიში მიმოიხილავს საქართველოში 2024–2026 წლებში განხორციელებულ საკანონმდებლო და ინსტიტუციურ ცვლილებებს და მათ გავლენას ადამიანის უფლებებსა და სამოქალაქო სივრცეზე.
კანონი გრანტების შესახებ არ წარმოადგენს დამოუკიდებელ რეგულაციას. იგი 2023 წლიდან ჩამოყალიბებული მრავალშრიანი საკანონმდებლო ჩარჩოს ნაწილია.
უკვე წლებია, ხელისუფლებაში მყოფი პარტია მათ მიმართ კრიტიკულად განწყობილ პირებს დამამცირებელი, მუქარის შემცველი და მასტიგმატიზებელი ენით მიმართავს.
საქართველოში, 2019–2026 წლების საპროტესტო მოძრაობის ფონზე, გამოიკვეთა თანმიმდევრული ტენდენცია.
საქართველოში ბავშვები იზრდებიან გარემოში, რომელიც ვერ უზრუნველყოფს სოციალური მოწყვლადობის.
2024–2026 წლებში საქართველოში საპროტესტო აქციების მონაწილეთა მასობრივმა დაკავებებმა მკაფიოდ წარმოაჩინა სახელმწიფოს სამეთვალყურეო ინფრასტრუქტურის მასშტაბი და დანიშნულება.
2025 წლის განმავლობაში საქართველომ ძირეულად გარდაქმნა საჯარო შეკრება/მანიფესტაციებთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული სანქციების სისტემა.
2024-2025 წლებში ,,ქართული ოცნების“ მხრიდან განხორციელებული კანონშემოქმედებითი პროცესი მიმართულია ადამიანის უფლებებისა და დემოკრატიული პრინციპების წინააღმდეგ.
დოკუმენტში წარმოდგენილია ადგილობრივი და საერთაშორისო პრაქტიკის ანალიზი, როგორც საკანონმდებლო, ისე სოციალურ-პოლიტიკურ ჭრილში.
